ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ

2

ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ , ਬਸ ਜਿਦਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਝੂਲਦੇ ਨੇ , ਮੈਂ ਵੀ ਬਿਪਤਾ, ਦੁੱਖਾਂ, ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਦਾ ਹੀ ਝੂਲ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਨ ਦੇ ਵਾਵਜੂਦ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਚ ‘ ਹਨੇਰ ਹੀ ਹਨੇਰ ਦਿਸਦਾ ਸੀ । ਕਰਨਾ ਤਾਂ ਕੁਜ ਹੈਨੀ ਸੀ ਮੈਂ , ਬਸ ਸੋਚਾਂ ਚ ‘ ਹੀ ਪਾ ਕੇ ਸਭ ਗਵਾਅ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਇਦਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਵੇਹਲੇ ਪਣ ਦੀਆਂ ਪੀਘਾਂ ਝੂਟਦਾ ਰਿਹਾ।

ਸਭ ਛੱਡ ਗਏ ਸਾਥ ਮੇਰਾ,
ਵੇਖ ਬੁਰਾ ਹਲਾਤ ਮੇਰਾ।

ਫਿਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੋ ਪਲ਼ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ (ਸੁੱਖ) ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਯਰ ਤੂੰ ਕਿੰਨੀ ਖੁਸ਼ਨਸੀਬ ਐ ‘ ਕਿਸਮਤਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਆ। ਬਹੁਤ ਹੀ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਜਵਾਬ ਸੀ ਉਸਦਾ। ਕਹਿੰਦੀ ਇਦਾ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਜਨਾਬ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਦੀਵਾਨੀ ਆ, ਜੋ ਮਿਹਨਤਾਂ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ। ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਥੱਲਿਉਂ ਜਮੀਨ ਖਿਸਕੀ , ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ ਭੂਚਾਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝਟਕਾ ਵੱਜਿਆ ਵੀ “ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ, ਖੁਸ਼ੀ-ਗ਼ਮੀ” ਮਿਹਨਤਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਸਬੰਧ। ਫਿਰ ਖੁਸ਼ੀ ਬੋਲੀ ਐਵੇਂ ਸੋਚ ਸੋਚ ਪਾਗ਼ਲ ਨਾ ਹੋਜੀ, ਜ਼ਰਾ ਸੁਣ ਪੇਟ ਦੀ ਭੁੱਖ ਲਈ ਤੂੰ ਰੋਜ਼ ਰੋਟੀ ਖਾਨਾ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦਸ ਉਹ ਰੋਟੀ ਸਿੱਧੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਕੇ ਕਦੇ ਪੇਟ ਚ ਪਈ ਆ । ਉਸ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਤੇ ਕਿੰਨੀ ਮਿਹਨਤ , ਖੇਚਲਾ ਹੋਈ ਕੀ ਕੁਜ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ , ਸੜਨਾ ਪਿਆ ਫਿਰ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸਲਾਦ ਨਾਲ਼ ਖਾਂਧੀ ਫਿਰ ਪੇਟ ਭਰ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ ਸੋਚ ਤੂੰ ਪਾਗਲਾਂ ਕਿੰਨੀ ਮੇਹਨਤ ਕਰਨ ਤੇ ਪੇਟ ਭਰ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਤੂੰ ਕੀਤਾ ਵੀ ਕੀਆ ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੋਲ਼ ਆਵਾਂ, ਤੇਰੇ ਸੰਘ ਰਹਾ।
ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਰੱਬ ਤੋਂ ਮੰਗਦਾ, ਕਦੇ ਹੋਰ ਗੁਰੂ ਆ ਪੀਰਾਂ ਤੋਂ ਮੰਗਦਾ । ਯਰ ਤੂੰ ਕੀ ਕੀ ਨੀ ਕਰਦਾ ਜਾਕੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ , ਫਿਰ ਵੀ ਨੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਸੀਬ ਹੁੰਦੀ। ਮੈਂ ਮੰਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣੀ , ਪਾਇਆ ਮਿਲਣੀ ਆ ਪਾਉਣਾ ਪਉ ਮੈਨੂੰ । ਮੰਗਤਾ ਨਾ ਬਣ , ਚਾਹਵਾਨ ਬਣ।
“ਜਿੰਦਾ ਇਸ਼ਕ ਲਈ ਆਸ਼ਕ ਬਣਨਾ ਪੈਦਾ”।
ਇੱਕ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖੀਂ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਦੋ ਭਰਾ ਆ ਅਸੀਂ। ਇੱਕ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਦੂਜੀ ਗ਼ਮੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਖ, ਦੁੱਖ ਦੋ ਭਰਾ ਨੇ। ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸੁੱਖ ਦੀ ਆਪਸੀ ਵਧੀਆ ਬਣਦੀ ਆ , ਓਦਾਂ ਹੀ ਗ਼ਮੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੀ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਧਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵੈਰੀ ਆ ।
ਚੇਤੇ ਕਰ ਦੋਸਤ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਅੱਖ ਦੀ ਪਲਕ ਦੇ ਫੜਕਣ ਜਿੰਨੀ ਝਾਤੀ ਮਾਰ ਕੇ ਵੇਖ...

ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਚਾਰਾਂ ਨੇ ਆਉਣਾ ਹੀ ਆਉਣਾ । ਬਸ ਫ਼ਰਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੁ ਆ ਕਦੇ ਓ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਕਦੇ ਅਸੀਂ। ਸਾਡਾ ਆਪਸੀ ਵੀ ਇਹੀ ਵੈਰ ਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਨੇ ਆ ।
ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ ਜਹਿਨ ਚ ‘ ਰੱਖੀ ਦੋਸਤ ਅਸੀਂ ਮਿਹਨਤੀ, ਕਦਰਦਾਨਾਂ , ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਿਆ ਦੇ ਬਾਲੀ ਆ। ਗ਼ਮੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਇਹ ਅਯੋਗਤਾ ਦੇ ਯਾਰ ਨੇ।
ਚੱਲ ਚੰਗਾ ਫਿਰ ਮੈਂ ਚੱਲੀ ਹੁਣ ਟਾਈਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮਿਲਦੇ ਆ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜੋੜੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਾਂਗ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬੁਲਾਉਣ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰੂਗੀ , ਨਲੇ ਉਮੀਦ ਕਰੂ ਕਿ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ਼ ਰਹਿਣ ਲਈ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮਿਲੂ।
ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਰਹੀ ਆਪਣੇ ਮਕਸਦ ਵਿੱਚ। ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਓਦੋਂ ਬਣੀ ਦਾ ਹੁੰਦਾ, ਜਦੋ ਦਿਲ ਸਾਥ ਦੇਵੇ । ਦਿਲ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੋਰ ਆ ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਹੋਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਤੇਰੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੋਰ ਆ। ਏ ਕਹਿ ਖੁਸ਼ੀ ਚਲੀ ਗਈ ਫਿਰ ਉਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਸੀ।
ਕੁਜ ਦਿਨ ਲੰਘੇ ਆਖ਼ਰ ਨੂੰ ਮੁੱਕ ਗਏ ਪੰਗੇ। ਪਾਣੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਦੁੱਧ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਤੋਂ ਗੰਦਲਾ ਸੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਸਫ਼ਲਤਾ ਸੀ ਸ਼ੁੱਧ।
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਬਦਲ ਗਈ, ਸੋਚਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਬਦਲ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਕੋਈ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਾ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਦੀਵੇ ਚ ਤੇਲ ਪਾਕੇ ਜਗਾ ਗਿਆ । ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ ਹੁਣ ਇੱਕ ਪਾਸਿਓਂ ਚਾਨਣ ਪੈਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦਿਨ ਇੱਕ ਗੱਲ ਤਹਿ ਹੋਗੀ ਸੀ। ਮੇਹਨਤ ਨਾਲ ਹੀ ਫ਼ਲ ਹੈ, ਸਵਰ ਨਾਲ ਫ਼ਲ ਮਿੱਠਾ ਹੈ।
ਸੋਚਣ, ਕਹਿਣ ਤੇ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਹੈ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਹਰ ਇੱਕ ਪਲ਼, ਪੜਾਅ ਮੇਹਨਤ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ।
ਭਾਵੇ ਓ ਕੁਜ ਵੀ ਹੋਵੇ । ਆਪਾ ਨੂੰ ਸਾਹ ਆਉਣਾ ਜਾ ਆਪਣਾ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹਿਣਾ ਏ ਵੀ ਇੱਕ ਮੇਹਨਤ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਹੈ, ਮਤਲਬ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰਕ ਅੰਦਰਲਾ ਸਿਸਟਮ ਮੇਹਨਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੋਵੇ , ਚਾਹੇ ਚੀਜ਼ ਹੋਵੇ ਕਾਮਜ਼ਬੀ ਹੋਵੇ , ਮੇਹਨਤ ਤਾਂ ਕਰਨੀ ਹੀ ਪਉ ।

ਮਿਹਨਤ ਬਿਨਾਂ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ,
ਕੱਢੇ ਕਦੇ ਬਣਦੇ ਫੁੱਲ ਨਹੀਂ।
ਮੌਕਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ,
ਸਮੇਂ ਕਿਸੇ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਡੁੱਲ ਨਹੀਂ।

ਜਾਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੇ ਬੋਲ ਦੋ ਕਹੇ ਕੰਨਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਗੂੰਜਦੇ,

ਦੁੱਖ ਵੰਡਿਆ ਘੱਟਦਾ,
ਸੁੱਖ ਵੰਡਿਆ ਵਧਦਾ।
ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥ,
ਰੌਲਾ ਨੀ ਕੋਈ ਵੱਟਦਾ।

ਹਰ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ।

KJ Singh
ਕੇ.ਜੇ. ਸਿੰਘ
8288888268

Leave A Comment!

(required)

(required)


Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.

Comments

One Response

  1. ninder

    nice

Like us!