True And Untold Love Stories

Sub Categories
Sort By: Default (Newest First) | Comments

ਗਜਰੇਲਾ

2

ਅਠਾਰਾਂ ਕੂ ਸਾਲ ਦਾ ਉਹ ਮੁੰਡਾ.. ਢਾਬੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਕੂ ਹਟਵਾਂ ਚੁੱਪ-ਚੁਪੀਤੇ ਗਜਰੇਲਾ ਵੇਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ..ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਰੱਖੀ ਟੋਕਰੀ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਭਾਂਡੇ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰਾ ਕੁਝ..! ਕੁਝ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਇਥੇ ਗਜਰੇਲੇ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਦੀ ਗ੍ਰਾਹਕੀ ਘਟ ਗਈ.. ਲੋਕ ਰੋਟੀ ਤੇ ਸਾਡੇ ਢਾਬੇ ਤੇ ਖਾਂਦੇ ਪਰ ਗਜਰੇਲਾ ਖਾਣ ਉਚੇਚਾ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਅੱਪੜ ਜਾਂਦੇ..! ਬੜੀ ਤਕਲੀਫ ਹੋਇਆ ਕਰਦੀ.. “ਮਾਏ” ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਅੱਧੀ ਉਮਰ ਦਾ ਜਵਾਕ ਜਿਹਾ ਮੈਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਾ ਗਿਆ..ਤੀਹ ਸਾਲ ਦਾ ਤਜੁਰਬਾ ਮਿੱਟੀ ਕਰ ਗਿਆ! ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੁੰਡੇ ਭੇਜੇ..ਦਬਕਾ ਮਰਵਾਇਆ ਜੇ ਮੁੜ ਇਥੇ ਦਿਸਿਆ ਤਾਂ ਲੱਤਾਂ ਤੁੜਵਾ ਦੇਣੀਆਂ..ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਖ ਸਾਈਕਲ ਹੀ ਚੁਕਵਾ ਦੇਣਾ! ਉਹ ਡਰ ਗਿਆ.. ਫੇਰ ਥੋੜਾ ਹੋਰ ਹਟਵਾਂ ਖਲੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ..ਪਰ ਮੇਰੀ ਗ੍ਰਾਹਕੀ ਨਾ ਵਧੀ..ਸਗੋਂ ਉਸਦੇ ਦਵਾਲੇ ਲੱਗਦੀ ਭੀੜ ਹੋਰ ਵਧਦੀ ਗਈ! ਰੋਜ ਮੁੰਡਾ ਭੇਜ ਪਤਾ ਕਰਦਾ ਉਹ ਆਇਆ ਕੇ ਨਹੀਂ..ਮਨ ਵਿਚ ਬੈਠਿਆ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਡਰ ਸੀ ਕੇ ਈਰਖਾ..ਕੇ ਸ਼ਾਇਦ ਦੋਵੇਂ! ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਚਦਾ ਸਾਲੇ ਦਾ ਐਕਸੀਡੈਂਟ ਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇ.. ਅੱਜ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਵੇਚਦਾ ਏ ਜੇ ਕੱਲ ਨੂੰ ਢਾਬਾ ਖੋਲ ਬਰੋਬਰ ਦੀ ਧਿਰ ਬਣ ਬੈਠਾ ਫੇਰ ਕੀ ਬਣੂੰ..ਪਾਠ ਵਿਚ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਾ ਲੱਗਦਾ! ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕੇ ਉਹ ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਆਇਆ..ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਵੀ ਨਹੀਂ.. ਦਿਲ ਨੂੰ ਠੰਡ ਜਿਹੀ ਪਈ..ਸ਼ੁਕਰ ਏ ਨੱਸ ਗਿਆ ਹੋਣਾ..ਰੱਬ ਕਰੇ ਹੁਣ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਆਵੇ..ਪਾਠ ਨੇ ਵੀ ਅਸਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ! ਇੱਕ ਦਿਨ ਸੈਰ ਕਰਦਿਆਂ ਨਹਿਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬੈਠਾ ਮਿਲ ਗਿਆ.. ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਪੱਥਰ ਜਿਹੇ ਚੁੱਕ ਪਾਣੀ ਅੰਦਰ ਸੁੱਟੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ..ਕੋਲ ਗਿਆ..ਹੁੱਝ ਮਾਰੀ “ਓਏ ਹੁਣ ਨੀ ਆਉਂਦਾ ਗਜਰੇਲਾ ਵੇਚਣ..” ਧਿਆਨ ਉਤਾਂਹ ਚੁੱਕਿਆ..ਬੁਰੀ ਹਾਲਤ..ਲੱਗਦਾ ਕਿੰਨੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਨਹਾਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ..ਅੱਖੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਹੰਜੂ..! ਹੱਥ ਜੁੜ ਗਏ..ਅਖ਼ੇ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਸਬ ਕੁਝ ਲੁੱਟ ਲਿਆ..ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਬਾਕੀ ਸੀ..ਨਾਲੇ ਬਾਪ ਵੀ ਢਿੱਲਾ..ਉਸਨੇ ਸਾਈਕਲ ਰੱਖ ਲਿਆ..ਅਖ਼ੇ ਹਿਸਾਬ ਕਰ ਮਗਰੋਂ ਮਿਲੂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ..ਰੋਟੀ ਦੇ ਵੀ ਲਾਲੇ ਪੈ ਗਏ ਨੇ..ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਭੈਣ ਭਾਈ..ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾ..ਨਹਿਰ ਵਿਚ ਛਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰ Continue Reading…

Write Your Story Here

ਗੁਪਤ


ਮੈਂ ਵੀ 18-19 ਦੀ ਉਮਰੇ ਇਕ ਵਾਰ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਬਜ਼ਾਰੋਂ ਘਰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਘੁਸਮੁਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਬਾਬੇ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਈਕਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਬਾਬਾ ਸੜਕ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਮੇਰੇ ਸਾਈਕਲ ਦਾ ਅਗਲਾ ਚੱਕਾ ਵਿੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਚਲਣੋ ਅਸਮਰੱਥ ਮੈਂ ਇੱਧਰ ਓਧਰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਲੋਕ ਬਾਬੇ ਨੂੰ ਚੱਕੋ ਚੱਕੋ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ। ਆਪਣਾ ਮੁਹੱਲਾ ਸੀ ਪਰ ਹਨੇਰਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਇੱਕ ਵਾਕਫ਼ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਖਿਸਕ ਜਾ ਜੇਕਰ ਬਾਬੇ ਦੇ ਘਰੋਂ ਕੋਈ ਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਮਤ ਆ ਜਾਣੀ ਆ। ਮੈਂ ਜਿਹੜਾ ਸਾਈਕਲ ਨੂੰ ਧਰੂਹਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਸੀ, ਸਾਈਕਲ ਨੂੰ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਟੰਗ ਕੇ ਘਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਸ਼ੂਟ ਵੱਟ ਲਈ। ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਏਨੀ ਹਿੰਮਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਗਈ। ਮੈਂ ਰਾਤ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਾਪਾ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਸਾਰ ਪੁੱਛ ਲਿਆ ਕਿ ਮੁਹੱਲੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਾੜੀ ਘਟਨਾ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈ? ਕਹਿੰਦੇ ਨਹੀਂ। ਮੈਨੂੰ ਏਨਾ ਕੂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਬਜ਼ੁਰਗ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੁਰਦਵਾਰੇ ਕੋਈ ਐਲਾਨ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ ਉਹਦੀ ਉਮਰ ਵੀ ਕੁਝ ਸਾਲ ਹੋਰ ਬਕਾਇਆ ਸੀ ਤੇ ਮੇਰਾ ਭੇਤ ਵੀ ਉਸ ਵਾਕਫਕਾਰ ਨੇ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ।

Write Your Story Here

ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ


ਸਵੇਰੇ ਸੁਵੱਖਤੇ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਘੰਟੀ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇੰਨੀ ਸਵੇਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉੱਠ ਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇੰਨੀ ਸਵੇਰੇ ? ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਟਾਂਕੇ ਕਟਵਾਉਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੰਨੀ ਸਵੇਰੇ, ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਸਾਢੇ ਅੱਠ ਵਜੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਜਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸੁਵੱਖਤੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੁਆਫ ਕਰਨਾ । ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਤੋਂ ਕਾਫੀ ਦੂਰ ਸੀ ਪਰ ਜਰੂਰਤ ਪੈਣ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਦੇ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੋ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਟਾਂਕੇ ਖੋਲ੍ਹੇ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਖ਼ਮ ਭਰ ਗਿਆ ਹੈ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਪੱਟੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਦੁਆਰਾ ਚੋਟ ਨਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ। ਪੱਟੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਢੇ ਅੱਠ ਵਜੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਤਾਂ ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡ ਆਵਾਂ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ, ਅਜੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਘਰ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਨਾਸ਼ਤਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਹੈ ਤੇ ਠੀਕ ਨੌ ਵਜੇ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਉਹ ਜਾਣ ਲਈ ਉੱਠ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨਾਸ਼ਤਾ ਇੱਥੇ ਕਰ ਲਵੋ ਤਾਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਨਾਸ਼ਤਾ ਇੱਥੇ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕੌਣ ਕਰਵਾਏਗਾ। ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਤਾਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ। ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਨੌ ਵਜੇ ਕਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਗੈਰ ਰਹਿੰਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਬਿਮਾਰ ਹੈ ਤੇ ਇੱਕ ਨਰਸਿੰਗ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ? ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੇਰੀ Continue Reading…

Write Your Story Here

ਟੈਲੀਫੋਨ


ਟੈਲੀਫੋਨ ਜੀ ਹਾਂ ਮੈਂ ਟੈਲੀਫੋਨ ਹਾਂ ਲੈਂਡਲਾਈਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟੈਲੀਫੋਨ ਐਕਸਚੇਂਜ ਰਾਹੀਂ ਖੰਬਿਆਂ ਤੇ ਤਾਰਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਵਿਛਾ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਤੇ ਫੇਰ ਮੈਨੂੰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਤੇ ਫੇਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬੜੇ ਚਾਅ ਨਾਲ ਕਰੋਸ਼ੀਏ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰੁਮਾਲਾਂ ਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਜਾਵਟੀ ਕਾਗਜਾਂ ਤ ਮੈਨੂੰ ਬੜੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਇੱਜਤ ਬਖਸ਼ਦਿਆਂ ਟੇਬਲਾਂ ਜਾਂ ਖੁੱਲੀ ਅਲਮਾਰੀ ਖਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਜਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਆਨੇ ਬਹਾਨੇ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਚਕਰ ਕੱਢਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਕਈ ਸਾਲ ਮੈਂ ਖਾਸਮਖਾਸ ਘਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਬਣਿਆ ਫੇਰ ਹੋਲੀ ਹੋਲੀ ਮੈਂ ਮਿਡਲ ਕਲਾਸ ਘਰਾਂ ਦਾ ਖਾਸ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣਿਆ ਕੁਝ ਸਾਲ ਹੋਰ ਬੀਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਤਕਰੀਬਨ ਹਰ ਘਰ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਬਣਿਆ ਫੇਰ ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਜਿਸਤੇ ਕਿਸੇ ਤਾਰ ਜਾਂ ਖੰਬੇ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀ ਸੀ ਨਾ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿਵੇਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਡੇ ਦੀ ਵੁਕਤ ਜਾਂ ਕਹੋ ਪਿਆਰ ਘਟ ਜਾਂਦਾ ਏ ਇਵੇਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹਰ ਕੋਈ ਜਿਵੇਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੁੱਛੜ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਮੋਬਾਇਲ ਨੂੰ ਬੜੇ ਫਖਰ ਨਾਲ ਜੇਬ ਜਾਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਣ ਲੱਗਿਆ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਭਾਈ ਮੋਬਾਇਲ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੀਜੇ ਭਰਾ ਸਮਾਰਟ ਫੋਨ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਭਾਈ ਮੋਬਾਇਲ ਦੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਹਰ ਕੋਈ ਸਮਾਰਟ ਫੋਨ ਨੂੰ ਕੁੱਛੜ ਚੁੱਕਣ ਜਾਂ ਦਿਖਾਵੋ ਵਾਸਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕਣਾ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਈ ਤਾਏ ਚਾਚੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਿਵੇ ਲੈਪਟਾਪ ਅਤੇ ਟੈਬ ਤੇ ਪਤਾ ਨਹੀ ਕੀ ਕੁਝ ਆਮ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਨੀ ਲੈਂਡਲਾਈਨ ਫੋਨ ਨੂੰ ਲੱਗਭਗ ਵਿਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੈਂ ਪਰਿਵਾਰਵਾਦ ਦਾ ਹਾਮੀ ਸੀ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇ ਚੁੱਲੇ ਵਾਂਗੂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਮੈਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਏਕੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਘਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾਵਾਂ ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਅਤੇ ਸਮਾਰਟ ਫੋਨ ਨੇ Continue Reading…

Write Your Story Here

ਨੈੱਟ ਪੈਕ


ਜਿਹੜੇ ਸ੍ਹਾਬ ਨਾਲ ਜਨਤਾ ਨੇ ਵਲੌਗਾਂ ਆਲੀ ਗਰਦ ਕੱਢ ਰੱਖੀ ਐ, ਇਸ ਸ੍ਹਾਬ ਨਾਲ ਆਉਣ ਆਲੇ ਟੈਮ ‘ਚ ਰਿਸ਼ਤੇ ਹੋਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵੀ ਬਦਲੂ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਨੌਕਰੀ ਦੇਖ ਕੇ ਹੁੰਦੈ, ਫਿਰ ਚੈਨਲ ਦੇ ਵਿਊ ਤੇ ਸਬਸਕਰਾਈਬਰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੋਇਆ ਕਰੂ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਦੱਸ ਵੀ ਐਂ ਪਿਆ ਕਰੂ ਕਿ ਭਾਈ ਫ਼ਲਾਣੇ ਪਿੰਡੋਂ ਐਂ ਮੁੰਡਾ। ਸੋਹਣਾ-ਸੁਨੱਖੈ। ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਡੂਢ ਮਿਲੀਅਨ ਸਬਸਕਰਾਈਬਰ ਐ ਚੈਨਲ ਦੇ, ਟੈਮ ਨਾਲ ਵਧੀ ਜਾਣਗੇ। ਮਿਹਨਤੀ ਐਨੈ ਕਿ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਬਣਾ ਦਿੰਦੈ। ਮੌਜਾਂ ਕਰੂ ਕੁੜੀ। ਕਰ ਲਿਓ ਘਰੇ ਰੈਅ, ਜੇ ਬਣਦੈ ਮਨ। ਥੋਨੂੰ ਪਤੈ ਵੀ ਬੁੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਆਵਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸਹੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹੁਣ ਦੀ ਆਦਤ ਬਾਹਲੀ ਹੁੰਦੀ ਐ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹੁੰਦੀਐਂ ਕਿ ਭੈਣੇ ਮੌਜਾਂ ਕਰਦੀ ਐ ਕੁੜੀ ਆਵਦੇ ਘਰੇ, ਬਾਹਲਾ ਚੰਗਾ ਮੁੰਡਾ ਮਿਲਿਐ, ਸੋਹਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਐਂ ਸੁੱਖ ਨਾਲ। ਫੇਰ ਆਖਿਆ ਕਰਨਗੀਆਂ:- ਭੈਣੇ ਸਾਡੇ ਜਵਾਈ ਅਰਗਾ ਜਵਾਈ ਤਾਂ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਬਾਹਲਾ ਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਐ। ਸਾਰਾ ਪੰਜਾਬ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਦੇਖਦੈ ਓਹਦੀਆਂ, ਨਾਲੇ ਬਾਹਰਲੇ ਦੇਖਦੇ ਐ। ਜਦੋਂ ਕਦੇ ਪਿੰਡ ਮਿਲਣ ਆਉਣਾ ਹੁੰਦੈ ਤਾਂ ਦੋ ਘੰਟੇ ਪਹਿਲੀਂ ਤੁਰਨਾ ਪੈਂਦੈ। ਤੈਨੂੰ ਪਤੈ ਭੈਣੇ ਫਿਰ ਰਾਹ ‘ਚ ਫੋਟੋਆਂ ਖਿਚਾਉਣ ਆਲੇ ਟੈਮ ਲਵਾ ਦਿੰਦੇ ਐ। ਸਿਆਣ ਜੀ ਕੱਢ ਕੇ ਓਦੀੰ ਗੱਡੀ ਰੋਕ ਲੈਂਦੇ ਐ ਮੂਹਰੇ ਹੋ ਕੇ। ਅੱਜ ਦੇ ਟੈਮ ‘ਚ ਤਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਐਡਰੈੱਸ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਨੰਬਰ ਲਿਖ ਕੇ ਭੇਜਦੇ ਐ ਕਿ ਲਓ ਕਰਲੋ ਪੜਤਾਲ। ਫਿਰ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਐਡਰੈੱਸ ਨਾਲ ਯੂ-ਟਿਊਬ ਕੰਨੀਓਂ ਆਏ ਗੋਲਡ-ਸਿਲਵਰ ਬਟਨਾਂ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਤੇ ਚੈਨਲ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਖ ਕੇ ਭੇਜਿਆ ਕਰਨਗੇ ਵੀ ਕੱਲੀ-ਕੱਲੀ ਵੀਡੀਓ ਤੇ ਵਿਊ ਦੇਖ ਕੇ ਆਵਦੀ ਤਸੱਲੀ ਕਰਲੋ ਭਾਈ। ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਤਾਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ‘ਚ ਨਸ਼ੇ-ਪੱਤੇ ਦੀ ਭਾਨੀ ਵਜਦੀ ਐ, ਫਿਰ ਐਂ ਵੱਜਿਆ ਕਰੂ:- ਬਾਈ ਜਿਹੜੇ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਆਵਦੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਫਿਰਦੇ ਓਂ ਨਾ, ਸਿਰੇ ਦਾ ਕੰਟੈਂਟ ਚੋਰ ਐ। ਇੱਕ ਵੀ ਸਟੋਰੀ ਉਹਦੀ ਆਵਦੀ ਨੀ ਲਿਖੀ। ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਬਣਾਉਂਦੈ। ਕੋਈ ਪਤਾ ਨੀ ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ ਚੈਨਲ ਦੀ ਰਿਪੋਟ ਕਰਦੇ Continue Reading…

Write Your Story Here

ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਝਰੋਖੇ ਵਿੱਚੋਂ


ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਝਰੋਖੇ ਵਿੱਚੋਂ ਰੌਣਕੀ ਬੰਦੇ -2 ਸਾਡੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਮਿੱਤਰ ਪੰਮੇ ਬਾਈ ਤੇ ਹਰਵੀਰ ਦੀ ਦੋ ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਬਰਸੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ …ਦੋਨਾਂ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਛੜਿਆ ਨੂੰ ਕਈ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਨੇ …ਦੋਵੇਂ ਅੱਜ ਵੀ ਸਾਡੇ ਚੇਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂਦੇ ਨੇ …ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਮਸਤ ਫ਼ੱਕਰ ਸੁਭਾ ਸਦਾ ਹੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ । ਸੋਚਿਆ ਪੰਮੇ ਬਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਯਾਦ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰਾ । ਸਰਦੀ ਦਿਨ ਸਨ …ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸੱਤ-ਅੱਠ ਵਜੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ ..ਪੰਮਾ ਬਾਈ ਤੇ ਸਾਡਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਜਿਹੜਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਗੂ ਸੀ “ਸੰਘਾ ਬਾਈ “ ਬਾਹਰੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੂੰ ਆ ਰਹੇ ਸੀ ….ਪੰਮੇ ਬਾਈ ਦੀ ਚਿੱਟੀ ਕੰਟੈਂਸਾ ਕਾਰ ਵਿੱਚ … ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਗੇਟ ਉੱਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਨਾਕਾ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਹਰ ਕਾਰ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਤਲਾਸ਼ੀ ਲੈ ਕੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦਿੰਦੇ ਸਨ । ਸੰਘਾ ਬਾਈ ਕਹਿੰਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਪੰਮੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕੇ ਪੰਮੇ ਆਪਣੀ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ “ਸਮਾਨ” ਤਾਂ ਨਹੀ …ਤਾਂ ਪੰਮਾ ਕਹਿੰਦਾ …ਨਾ ਬਾਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀ ਹੈਗਾ । ਜਦੋਂ ਪੁਲਿਸ ਕਾਰ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ੀ ਲੈਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਕਾਰ ਦੀ ਡਿੱਗੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਜਿਹੀ ਕਿਰਪਾਨ ਨਿਕਲ ਆਈ ।ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਪੰਮਿਆ ਆਹ ਤਾਂ ਐਵੇ ਹੀ ਫਸ ਗਏ ਯਾਰ । ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਰੌਲਾ ਪਾ ਲਿਆ ਕਿ ਉੱਤਰੋ ਥੱਲੇ ..ਇਹ ਕਿਉਂ ਰੱਖੀ ਹੈ .. ਪੰਮਾ ਕਹਿੰਦਾ ਜੀ ਇਹ ਤਾਂ ਕੁੱਤੇ ਬਿੱਲੇ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਰੱਖੀ ਹੈ … ਕੋਲ ਖੜਾ ਹਰਿਆਣਵੀ ਠਾਣੇਦਾਰ ਕਹਿੰਦਾ .. ਮਾਰੀ ਬੀਸਸਾਲ ਕੀ ਨੌਕਰੀ ਹੋਗੀ …ਮੰਨੇ ਤਾ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਮੇ ਕੋਈ ਕੁੱਤਾ ਬਿੱਲਾ ਦਿਖਾ ਨਾ …ਧਾਰੇ ਕੋ ਕਾਰ ਮੇ ਬੈਠੇ ਕੋ ਕੌਨ ਕੁੱਤਾ ਬਿੱਲਾ ਫੜੇ । ਸੰਘਾ ਬਾਈ ਕਹਿੰਦਾ ਪੁਲਿਸ ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਰਾਂ ਸੈਕਟਰ ਵਾਲੇ ਥਾਣੇ ਲੈ ਗਈ …ਹਵਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । ਜਿਸ ਹਵਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਬੰਦੇ ਹੋਰ ਬੰਦ ਸਨ …ਸਰਦੀ ਮੌਸਮ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਕੰਬਲ ਜਿਹੇ ਦੇ ਦਿੱਤੇ …ਸੰਘਾ ਬਾਈ ਕਹਿੰਦਾ ਮੇਰਾ ਕੰਬਲ ਲੈਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਦਿਲ ਨਹੀ ਕੀਤਾ …ਮੈਂ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਕੰਬਲ ਲੈ ਕੇ ਪੈ ਗਿਆ Continue Reading…

Write Your Story Here

ਜਦ ਬਾਪ ਬਣੇਗਾ


ਜਦ ਬਾਪ ਬਣੇਗਾ ਉੱਠੋ ਤੁਸੀਂ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਹੋ ਬਾਰਾਂ ਵੱਜ ਕੇ ਰਮਨ ਘਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ? ਸਵੇਰ ਦਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਣ ਗਿਆ। ਅੱਗੇ ਤਾਂ, ਨੌੰ ਵਜੇ ਤੱਕ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।ਆ ਜਾਊਗਾ , ਯਾਰ ਸੋ ਲੈਣ ਦੀ ,ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਟੂਰ ਤੇ ਜਾਣਾ ,ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਜਾਗ ਕੇ ,ਸਤਨਾਮ ਘਰਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇ ਕੇ ਫਿਰ ਲੇਟ ਗਿਆ। ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ ,ਮੁੰਡਾ ਆਇਆ ਨਹੀਂ ? ਉਸ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਪ੍ਰੀਤ ਗੁੱਸੇ ਚ ਬੋਲੀ ।ਹੁਣ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ, ਸਤਨਾਮ ਦਾ ਵੀ ਮਨ ਘਬਰਾਇਆ ,ਉਹ ਸਾਈਕਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਗਰਾਊਂਡ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ । ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹੁਣ ਤਾਂ ,ਉਸ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਵਧ ਗਈ ।ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਰਮਨ ਦੇ ਦੋਸਤ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਘਰ ਜਾ ਪੁੱਜਾ ‘ਉਥੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਿਆ, ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਦੋਸਤ ਦੇ ਘਰ , ਮਾਡਲ ਟਾਊਨ ਗਿਆ ।ਕੁਝ ਤਸੱਲੀ ਹੋਈ ,ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਅੰਕਲ ਜੀ , ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨੇ ਦੱਸਿਆ। ਸਤਨਾਮ ਫਿਰ, ਵਾਪਸ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ।ਹਾਂ ਜੀ ,ਲੱਗਾ ਕੁਝ ਪਤਾ ? ਹਾਂ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ,ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਮਾਡਲ ਟਾਊਨ ਗਿਆ, ਆ ਜਾਵੇਗਾ ।ਇਸ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ,ਅਕਲ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗੀ ?ਦੱਸ ਕੇ ਤਾਂ ,ਜਾਂਦਾ । ਚੱਲ ਘੰਟਾ ਰੁਕ , ਫਿਰ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਗੇਟ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ, ਦੇਖ ਜ਼ਰਾ, ਆ ਗਿਐ, ਤੁਹਾਡਾ ਚੰਨ ,ਕਿੱਥੇ ਸੀ ਤੂੰ ?ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ? ਦੱਸ ਕਿੱਥੇ ਸੀ? ਮੰਮੀ, ਦੋਸਤ ਘਰ ਗਿਆ ਸੀ । ਕਿਹੜਾ ਦੋਸਤ ਤੇਰਾ ਨਵਾਂ ਬਣ ਗਿਆ? ਚਲ, ਚੁੱਪ ਕਰ , ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ,ਅਸੀਂ ਰੋਕਦੇ ਨਹੀਂ ,ਹੁਣ ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ ,ਦਸਵੀਂ ਚ ,ਘਰ ਦੱਸ ਕੇ ਜਾਇਆ ਕਰ ।ਇੰਨਾ ਕਹਿ, ਸਤਨਾਮ ਬੈਠਾ ਬੈਠਾ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਚ ਚਲਾ ਗਿਆ । ਉਸ ਨੇ ਜਦ ਗਿਆਰਵੀਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਤਾਂ, ਘਰਦਿਆਂ ਨੇ ਵਿਹਲਾ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲੋਂ , ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਤੇ ,ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ।ਇਕ ਦਿਨ, ਦੁਕਾਨ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਰਕਰ ਦੀ ਗਲਤੀ, ਬਦਲੇ ਸਤਨਾਮ ਨੂੰ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝਿੜਕ ਦਿੱਤਾ। ਉੱਥੋਂ ਹੀ Continue Reading…

Write Your Story Here

Like us!