True And Untold Love Stories

Sub Categories
Sort By: Default (Newest First) | Comments

ਇਨਸਾਨ ਜਾਂ ਰੱਬ ?

6

ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਡੇਰੇ ਤੇ ਗਿਆ ਸੀ, ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਪਰ ਮਜਬੂਰੀ ਸੀ ਜਾਣਾ ਪਿਆ, ਖੈਰ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਤਸੰਗ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵਧੀਆ ਲੱਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਅਰਥ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ , ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਧਾ ਜਾਂ ਪੌਣਾ ਘੰਟਾ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਤਸੰਗ ਕੀਤਾ ਤੇ ਜਦੋਂ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਉੱਠ ਕੇ ਤੁਰਨ ਲੱਗੇ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਵੀ ਸੀ , ਤੇ ਉਥੇ ਖੜੇ ਡੇਰੇ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਣ ਆਉਣੇ ਆ , 15 – 20 ਮਿੰਟ ਬੈਠੇ ਰਹੇ ਤੇ ਏਨੇ ਚਿਰ ਨੂੰ ਬਾਬੇ ਦੇ ਬੰਦੂਕਾਂ ਵਾਲੇ 3 – 4 ਬੰਦੇ ਉਥੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜੋ ਕੇ ਬਾਬੇ ਦੇ ਗੰਨ ਮੈਨ ਸਨ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਕੁਝ ਬੰਦਿਆ ਨੇ ਦਾਨ ਪਾਤਰ ਵੀ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਸਨ ਜੋ ਕਿ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦਿਆਂ ਸੋਚ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਆ ਕੇ ਬਾਬਾ ਪੈਸੇ ਦਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ , ਪਰ ਮੇਰੀ ਇਹ ਗ਼ਲਤ ਫਹਿਮੀ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ , ਚਲੋ ਜੀ 20 ਕ ਮਿੰਟ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਬਾ ਜੀ ਆਏ ਇੱਕ ਗੱਡੀ ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਜੋ ਸਪੈਸ਼ਲ modify ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਉੱਪਰ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਗੰਨ ਮੈਨ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ , ਉਦੋਂ ਬੱਬੂ ਮਾਨ ਦਾ ਗਾਣਾ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ ਕੇ ਇਹਨਾਂ ਅਨਪੜ੍ਹ ਬੀਬੀਆਂ ਨੇ ਬੰਦੇ ਗਲ ਰੱਬ ਦੀ ਤਖ਼ਤੀ ਪਾਤੀ , ਚਲੋ ਅਨਪੜ੍ਹ ਬੀਬੀਆਂ ਦਾ ਤਾਂ ਸਮਝ ਆਉਂਦਾ ਪਰ ਨੌਜਵਾਨ ਪੜ੍ਹੀ ਲਿਖੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਬ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੇ ਆ , ਕੁਛ ਅਕਲ ਨੂੰ ਹੱਥ ਮਾਰੋ ਯਾਰ ਉਹ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਆ , ਰੱਬ ਨੀਂ ਜੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੂੰ ੧੧ਵੇਂ ਗੁਰੂ ਦਾ ਦਰਜ਼ਾ ਨਾ ਦਿੰਦੇ ਤਾਂ ਅੱਜ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਾਰਿਸ ਹੀ ਦੱਸਣਾ ਸੀ , ਖੈਰ ਅੱਗੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਲੰਗਰ ਹਾਲ ਗਏ ਤਾਂ ਉਥੇ ਖਾਣ Continue Reading…

Write Your Story Here

ਪ੍ਰਮੋਸ਼ਨ


ਪ੍ਰਮੋਸ਼ਨ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਨਿਯੁਕਤੀ ਹੋਈ.. ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਬਿਨਾਂ ਗੰਨਮੈਨਾਂ ਦੇ ਬੱਸ ਸਟੈਂਡ ਲਾਗੇ ਓਸੇ ਢਾਬੇ ਤੇ ਅੱਪੜ ਗਿਆ.. ਓਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਦਲਿਆ..ਸਿਵਾਏ ਸਟਾਫ ਦੇ..ਓਹੀ ਟੇਬਲ..ਓਹੀ ਤੰਦੂਰ ਤੇ ਓਹੀ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਟੇਬਲ। ਵਾਜ ਮਾਰੀ..ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਮੁੰਡਾ ਕੋਲ ਆਇਆ..ਆਖਿਆ ਸਮੋਸਿਆਂ ਦੀ ਪਲੇਟ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ..ਨਾਲ ਹੀ ਅਤੀਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾ ਡੁੱਬਾ..ਸਕੂਲੋਂ ਛੁੱਟੀ ਮਗਰੋਂ ਇਸੇ ਢਾਬੇ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਘਰੇ ਅੱਪੜਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਚਾਹ ਦੇ ਇੱਕਠੇ ਪੰਜ ਗਲਾਸ ਟੁੱਟ ਗਏ..ਬੜੀ ਕੁੱਟ ਪਈ। ਕੋਲ ਬੈਠੇ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਨੱਸੇ-ਨੱਸੇ ਆਏ..ਛੁਡਾ ਲਿਆ..ਆਖਣ ਲੱਗੇ ਮੇਰੇ ਖਾਤੇ ਪਾ ਦਿਓ..ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨੀ ਆਖਣਾ। ਫੇਰ ਕੋਠੀ ਲੈ ਗਏ..ਆਖਣ ਲੱਗੇ ਇਕ ਗੱਲ ਸੱਚੋ-ਸੱਚ ਦੱਸ..ਪੜ੍ਹਨਾ ਏ ਕਿ ਕੰਮ ਕਰਨਾ? ਅੱਗੋਂ ਆਖ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਪੜ੍ਹਨਾ ਏ..! ਫੇਰ ਘਰੇ ਮਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਓਸੇ ਸਕੂਲੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ..ਫੀਸਾਂ..ਕਿਤਾਬਾਂ..ਬੂਟ ਜੁਰਾਬਾਂ..ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੀਂ ਟੈਨਸ਼ਨ ਮੁੱਕ ਗਈ..। ਜਦੋਂ ਸਿਵਿਲ ਸਰਵਿਸਜ਼ ਵਾਲੀ ਫਾਈਨਲ ਇੰਟਰਵਿਯੂ ਦੀਂ ਕਾਲ ਆਈ ਤਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ..ਬੜਾ ਰੋਇਆ..ਇੰਟਰਵਿਊ ਨੂੰ ਜੀ ਜਿਹਾ ਨਾ ਕਰੇ..! ਫੇਰ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਦੇ ਬੋਲ ਚੇਤੇ ਆ ਗਏ..ਆਖਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਜਿਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਅਚਸਰ ਬਣੇ ਨੂੰ ਗਲ਼ ਨਾਲ ਲਵਾਂਗਾ ਤੇ ਜੇ ਨਾ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਢੇਰ ਸਾਰਾ ਸਕੂਨ ਮਿਲੂ ਪੈਸੇ ਦੇ ਕੇ ਤੁਰਨ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਕੇ ਮੇਰੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਓਹੀ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਮੁੰਡਾ ਬੈਠਾ ਭਾਂਡੇ ਮਾਂਜ ਰਿਹਾ ਸੀ.. ਕੋਲ ਪਏ ਬਸਤੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਦਿਮਾਗ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ..ਅਗਾਂਹ ਨੂੰ ਉਲਾਂਗ ਪੁੱਟਾਂ..ਪੁੱਟੀ ਨਾ ਜਾਵੇ..। (ਫੇਰ ਪੈਂਦੀ ਹੋਈ ਕੁੱਟ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਸਰਦਾਰ ਹੂਰੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਣ ਖਲੋਤੇ..ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ..ਫੇਰ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕੰਨ ਵਿਚ ਆਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ..”ਪੁੱਤ ਹਰ ਵੇਲੇ ਕਰਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਿਆ ਕਰਦਾ ਸੈਂ ਨਾ..ਵੇਲਾ ਆ ਗਿਆ ਈ ਅੱਜ ਮੋੜ ਦੇ ਪਹਿਲੀ ਕਿਸ਼ਤ ਵਿਆਜ ਸਣੇ..ਬਕਾਇਆ ਮੋੜਨ ਲਈ ਸਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਪਈ ਏ”) ਸੋ ਦੋਸਤੋ ਭਾਵੇਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕਰਜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ..ਪਰ ਕਿਸ਼ਤਾਂ ਮੋੜਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੱਥੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਖੁੰਝਾਇਆ Continue Reading…

Write Your Story Here

ਬਸ਼ੀਰ ਮੁਹੰਮਦ


ਬਸ਼ੀਰ ਮੁਹੰਮਦ.. ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੁਖੀ.. ਮੇਰਾ ਜਿਗਰੀ ਯਾਰ..ਅਕਸਰ ਦੱਸਿਆ ਕਰਦਾ ਕਿ ਨਿੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਨੂੰ ਕੰਧਾੜੇ ਚੁੱਕੀ ਅੱਬਾ ਜਦੋਂ ਨਨਕਾਣੇ ਦੀ ਜ਼ੂਹ ਵਿਚ ਵੜਿਆ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਹੋ ਕੇ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਸਿਜਦਾ ਕਰਦਾ..ਫੇਰ ਇਹੋ ਗੱਲ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਆਖੀ ਜਾਇਆ ਕਰਦਾ ਕਿ ਇਹ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾ ਘਰ ਏ..ਇੱਥੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਂਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਗੁਰਪੂਰਬ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਤ ਫੇਰੀ ਨਿੱਕਲਦੀ ਤਾਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਪਾਲਕੀ ਸਾਬ ਨੂੰ ਮੋਢਾ ਦੇਣ ਲਈ ਮੂਹਰਲੀ ਬਾਹੀ ਵਾਸਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਖਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪੈਂਦਾ..ਹਰੇਕ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਥਾਂ ਤੇ ਬਸ਼ੀਰ ਮੁਹੰਮਦ ਲਈ ਰਾਖਵੀਂ ਏ। ਲਗਾਤਾਰ ਪੱਚੀ-ਤੀਹ ਸਾਲ ਇਹ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ.. ਇੱਕ ਦਿਨ ਪੱਬਾਂ ਭਾਰ ਹੋਇਆ ਮੂੰਹ ਮਿੱਠਾ ਕਰਾਉਣ ਆ ਗਿਆ..ਆਖਣ ਲੱਗਾ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਨੇ ਮਿਹਰ ਕੀਤੀ..ਫਰਜੰਦ ਬੀ.ਐੱਸ.ਐੱਫ ਵਿਚ ਭਰਤੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਫੇਰ ਅਚਾਨਕ ਅਧਰੰਗ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪੈ ਗਿਆ..ਇੱਕ ਪਾਸਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ..ਫੇਰ ਵੀ ਜਨਮ ਦਿਹਾੜੇ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਆ ਗਿਆ..ਬਥੇਰਾ ਜੋਰ ਦਿੱਤਾ ਬਸ਼ੀਰਿਆ ਹੁਣ ਜਾਣ ਦੇ..ਤੇਰੀ ਉਂਝ ਹੀ ਪ੍ਰਵਾਨ ਏ..ਪਰ ਨਾ ਮੰਨਿਆ..। ਫੇਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੜਕ ਸਾਰ ਖਬਰ ਮਿਲ ਗਈ..ਬਸ਼ੀਰ ਫੌਤ ਹੋ ਗਿਆ..ਇੰਝ ਲਗਿਆ ਦੁਨੀਆ ਸੁੰਨੀ ਹੋ ਗਈ.. ਕਬਰ ਵੀ ਆਖ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪੈਲੀ ਵਿਚ ਹੀ ਪੁਟਵਾਈ..ਫੇਰ ਕਲਮਾਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਬਸ਼ੀਰ ਦਾ ਪੰਜ ਭੂਤਕ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ..ਪਰ ਏਨੀ ਤਸੱਲੀ ਜਰੂਰ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਬਸ਼ੀਰ ਕਿਤੇ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਬੱਸ ਕੋਲੇ ਹੀ ਹੈ..। ਫੇਰ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰਭਾਤ ਫੇਰੀ ਨਿੱਕਲਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਬੜਾ ਚੇਤੇ ਆਇਆ.. ਜਿਹੜੇ ਪਾਸੇ ਉਹ ਮੋਢਾ ਦਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਪਾਸੇ ਮੈਂ ਆਪ ਹੋ ਗਿਆ..ਸਤਨਾਮ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਅਜੇ ਮਸੀ ਪੰਦਰਾਂ-ਵੀਹ ਲਾਂਘਾਂ ਹੀ ਪੁੱਟੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕੁੜਤੇ ਦੀ ਨੁੱਕਰ ਖਿੱਚ ਦਿਤੀ..। ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਬਸ਼ੀਰ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਸੀ..ਵਰਦੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲਾਹੀ..ਆਖਣ ਲੱਗਾ ਅੱਬੇ ਵਾਲੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਉਣ ਹਾਜਿਰ ਹੋਇਆ ਹਾਂ..ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਢਿੱਲਾ ਸੀ ਤਾਂ ਪੱਕੀ ਕਰ ਗਿਆ ਕਿ ਨੌਕਰੀ ਭਾਵੇਂ ਜਿੱਥੇ ਮਰਜੀ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ..ਨਾਨਕ ਦੇ ਦਿਹਾੜੇ ਤੇ ਪਾਲਕੀ ਵਾਲੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਤੂੰ Continue Reading…

Write Your Story Here

ਇਮਾਨ


ਸਰਦੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਰਾਮ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿਉਂ ਨ ਮੈਂ ਮਾਤਾ – ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵੱਲ ਕੰਮ ਲਈ ਨੂੰ ਨਿਕਲ ਪਵਾਂ, ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤਾਂ ਘਰ ਦਾ ਖਰਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ । ਪਿਤਾ ਜੀ ਵੀ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ , ਮੋਚੀ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਤਾਂ ਘਰ ਦਾ ਰਾਸ਼ਨ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ । ਰਾਮ ਇਹ ਸੋਚ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਬਲੀ ਦਾ ਫੋਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ… ਬਲੀ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ – “ਰਾਮ ਤੂੰ ਤਿਆਰ ਹੈ , ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ! ! ਬਸ ਪੰਜ ਦਸ ਮਿੰਟ ਲੱਗਣਗੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਵਿੱਚ , ਇਨ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਕੁੱਝ ਟਕਰਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਆਵਾਜ ਆਉਂਦੀ ਹੈ । ਰਾਮ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ ਬਲਵੰਤ ਨੂੰ ਟੋਕਦੇ ਹੋਏ – ਬਲੀ…ਬਲੀ…ਸੜਕ ਉੱਤੇ ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਐਕ‌ਸੀਡੈਂਨਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ! ! ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾ…ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਾਨ ਬੱਚ ਜਾਓ… ! ਬਲੀ – ਮਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਫੜਾ, ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ… ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਕੇ ਜਾ ਕੇ ਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਤੋਡ਼ਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਆਦਮੀ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਫਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ । ਡਰਾਇਵਰ ਦੀ ਤਾਂ ਗਰਦਨ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨਾਲ ਕਟ ਕੇ ਵੱਖ ਹੀ ਹੋ ਗਈ। ਇਨ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ‘ਰਾਮ’ ਵੀ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ…ਬਲੀ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੋਨਾਂ ਮਿਲਕੇ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਕਾਰ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਤੜਫਦੇ ਹੋਏ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣੇ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ । ਉਧਰੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਡਾਕਟਰ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਰੋਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੜਪਦੇ ਹੋਏ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ…. ਰਾਮ ਅਤੇ ਬਲੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਡਾਕਟਰ ਦਾ ਇਹ ਵਿਵਹਾਰ ਵੇਖਦੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ… ਬਲੀ ਫ਼ੋਨ ਉੱਤੇ – ” ਹੈਲੋਂ , ਐਬੁਲੈਂਸ ਭੇਜ ਦਿਉ…. ਇੱਥੇ ਸੜਕ ਉੱਤੇ ਫਲਾਈਓਵਰ 32 ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ ਉੱਤੇ ਦੁਰਘਟਨਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ…ਤੁਸੀ ਗੱਡੀ ਜਲਦੀ ਭੇਜ ਦਿਓ। ਇਨ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਾਦੀ ਹੈ , ਭੀੜ ਦੂਰ ਖੜੀ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਜਦੀਕ ਕੋਈ Continue Reading…

Write Your Story Here

ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਨਹੀਂ


ਕਬੀਰ ਖ਼ਾਨ…ਰੇਲ ਮਹਿਕਮੇਂ ਦਾ ਕਮਾਲ ਦਾ ਡਰਾਇਵਰ ਸੀ.. ਪੱਚੀ ਸਾਲ ਲਾਈਨਾਂ ਤੇ ਗੱਡੀ ਭਜਾਉਂਦੇ ਨੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨੇ ਇਨਸਾਨ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਗੱਡੀ ਹੇਠ ਆਉਣੋਂ ਬਚਾਏ ਸਨ..। ਅੱਲਾ ਦੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਾਹਦੀ ਰਹਿਮਤ ਸੀ ਉਸ ਤੇ ਕਿ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਸੁੱਝ ਜਾਂਦੀ ਕੇ ਅੱਗੇ ਪਟੜੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਏ..ਫੇਰ ਹਿਸਾਬ ਜਿਹੇ ਨਾਲ ਐਸੀ ਬ੍ਰੇਕ ਲਾਉਂਦਾ ਕਿ ਐਨ ਮੌਕੇ ਤੇ ਗੱਡੀ ਖਲੋ ਜਾਂਦੀ..ਅਨੇਕਾਂ ਵਾਰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਟੜੀ ਤੇ ਖ਼ੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਾਰਨ ਲੰਮੀ ਪਈ ਹੋਈ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬਚਾ ਕੇ ਖੁਦ ਉਸਦੇ ਘਰ ਪੁਚਾਇਆ… ਮੁਸਲਮਾਨ ਜਰੂਰ ਸੀ ਪਰ ਹਰ ਧਰਮ ਦਾ ਪੂਰਾ-ਪੂਰਾ ਆਦਰ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਸਮਝਦਾ ਸੀ..ਦਿੱਲੀ ਭੋਪਾਲ ਸੈਕਸ਼ਨ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਗਵਾਲੀਅਰ ਦੇ ਬੰਦੀਛੋੜ ਗੁਰੂਦੁਆਰੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਬ ਨੂੰ ਦੇਖ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣਾ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਭੁੱਲਦਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਿੰਡੋਂ ਖਬਰ ਮਿਲੀ ਕਿ ਨਿੱਕੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਰੱਖਣ ਦੇ ਸ਼ੱਕ ਵਿਚ ਭੀੜ ਨੇ ਬਹੁਤ ਮਾਰਿਆ ਕੁੱਟਿਆ ਏ..ਘਰੇ ਅੱਪੜਿਆ ਤਾਂ ਭਰਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ.. ਅੰਤਮ ਰਸਮਾਂ ਮਗਰੋਂ ਵਾਪਿਸ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਹਾਜਿਰ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੱਸਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹਾਸੇ ਉੱਡ ਜਿਹੇ ਗਏ। ਮਿਸ਼ਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਅਸਿੲਟੈਂਟ ਡਰਾਈਵਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਵਾਪਰੀ ਦਾ ਜਿਕਰ ਛੇੜ ਬਹਿੰਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਗੋਂ ਇਸਨੂੰ ਅੱਲਾ ਦੀ ਮਰਜੀ ਆਖ ਚੁੱਪ ਕਰਵਾ ਦਿੰਦਾ…। ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਿੱਲੀ-ਅੰਬਾਲਾ ਸੈਕਸ਼ਨ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਪਾਣੀਪੱਤ ਲਾਗੇ ਪਟੜੀ ਤੇ ਇੱਕ ਪਸ਼ੂ ਚਰਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਬ੍ਰੇਕ ਲਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ..ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸਾਰਾ ਝੁੰਡ ਸੀ.. ਮਿਸ਼ਰਾ ਆਖਣ ਲੱਗਾ ਕੇ ਖ਼ਾਨ ਸਾਬ ਕਾਹਨੂੰ ਬ੍ਰੇਕ ਲਾਈ ਜਾਂਦੇ ਓ..ਉਡਾ ਦਿਓ ਸਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ..ਇਹਨਾਂ ਕਰਕੇ ਹੀ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਭਾਈ ਦੀ ਜਾਨ ਗਈ ਸੀ..ਕਰ ਲਵੋ ਪੂਰਾ ਅੱਜ ਆਪਣਾ ਬਦਲਾ। ਪਰ ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ ਤੇ ਠਰੰਮੇ ਜਿਹੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰੇਕ ਲਾ ਗੱਡੀ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਰੋਕ ਲਈ… ਫੇਰ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਆਪ ਹੱਕ-ਹੱਕ ਕੇ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ ਪਟੜੀ ਤੋਂ ਲਾਂਭੇ ਕੀਤੇ ਤੇ ਮੁੜ ਏਨਾ ਆਖਦਿਆਂ ਵਾਪਿਸ ਇੰਜਣ ਵਿਚ ਚੜ ਗੱਡੀ ਤੋਰ ਲਈ ਕਿ ਮਿਸ਼ਰਾ ਜੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਜਰੂਰ ਹਾਂ Continue Reading…

Write Your Story Here

ਟਾਇਰ ਪੰਚਰ


ਜਰੂਰੀ ਮੀਟਿੰਗ ਤੇ ਸਰਦਾਰ ਹੁਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚੰਡੀਗੜ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸਾਂ.. ਬੰਗੇ ਕੋਲ ਸਟੇਰਿੰਗ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਰਵਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਬ੍ਰੇਕ ਮਾਰ ਲਈ.. ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਉਮਰ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ “ਹਾਂਜੀ ਦੱਸੋ ਜੀ ਕੀ ਕਰਵਾਉਣਾ”? ਆਖਿਆ ਅਗਲੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੇ ਸੱਜੇ ਟਾਇਰ ਵਿਚ ਹਵਾ ਭਰ ਦੇ.. ਕੁਝ ਚਿਰ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਆਇਆ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ “ਜੀ ਵਾਲਵ ਲੀਕ ਕਰਦਾ..ਆਖੋ ਤਾਂ ਬਦਲ ਦਿਆਂ”? ਪੁੱਛਿਆ ਕਿੰਨੇ ਪੈਸੇ..ਕਹਿੰਦਾ ਸੌ ਰੁਪਈਏ! ਏਨੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਆਪੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਏ..ਆਖਣ ਲੱਗੇ..”ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਈ..ਤੂੰ ਬੱਸ ਹਵਾ ਭਰ ਦੇ..ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਬੱਸ ਤੁਹਾਡਾ ਪੈਸੇ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੁੰਦਾ..ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਜਾਣਦਾ ਤੁਹਾਨੂੰ” ਉਸ ਨੇ ਹਵਾ ਭਰੀ..ਦਸਾਂ ਦਾ ਨੋਟ ਫੜਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਗੱਡੀ ਹਾਈਵੇ ਤੇ ਪਾ ਲਈ। ਹੁਣ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਫੋਨ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਖ ਰਹੇ ਸਨ.. “ਗੁੜਗਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਪੀਸ ਦਾ ਨੁਕਸ ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਰ ਰਿਪੋਰਟ ਇਸ ਤਰਾਂ ਬਣਾਉਣੀ ਕੇ ਅਗਲੇ ਧੁਰ ਤੀਕਰ ਹਿੱਲ ਜਾਣ..ਲਿਖ ਦਵੋ ਮਦਰ ਬੋਰਡ ਸੜ ਗਿਆ..ਸਰਵਿਸ ਵੀ ਪੈਂਡਿੰਗ ਏ..ਡਿਲੀਵਰੀ ਚਾਰਜ਼ਸ ਪਾ ਕੇ ਪੂਰੇ ਅੱਸੀ ਹਜਾਰ ਦਾ ਬਿਲ ਭੇਜ ਦਿਓ..ਬਾਕੀ ਫੇਰ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਅੱਗੋਂ ਕੀ ਕਰਨਾ” ਏਨੀ ਗੱਲ ਆਖ ਸਰਦਾਰ ਹੁਰੀਂ ਗੂੜੀ ਨੀਂਦਰ ਸੌਂ ਗਏ… ਰੋਪੜ ਲਾਗੇ ਗੱਡੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਡਿਕੋ ਡੋਲੇ ਜਿਹੇ ਖਾਣ ਲੱਗੀ..ਪਾਸੇ ਲਾ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਇਸ ਵਾਰ ਦੋਵੇਂ ਟਾਇਰ ਪੰਚਰ ਸਨ…!! ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਜਵੰਦਾ

Write Your Story Here

ਮੋਹਲੇਧਾਰ ਮੀਂਹ


ਮਾਡਲ ਟਾਊਨ ਕੋਠੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਤੇ ਲੱਗਿਆਂ ਅਜੇ ਹਫਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਇਆ ਕਿ ਰਾਤ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਪੈ ਰਿਹਾ ਮੋਹਲੇਧਾਰ ਮੀਂਹ ਸਵਾਲ ਬਣ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਣ ਖਲੋਤਾ। ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਸਰਦਾਰਨੀ ਜੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਵਜ੍ਹਾ ਮਾਰੀ ਛੁੱਟੀ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ..ਨਾਲੇ ਕੋਠੀ ਵਿਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਅੱਜ ਵਾਲੀ ਪਾਰਟੀ ਕਾਰਨ ਹਦਾਇਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਸਖਤ ਸਨ। ਹੁਣ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ?..ਫੋਨ ਦੇ ਨੈਟ ਪੈਕ ਜੋਗੇ ਪੈਸੇ..ਬਿਮਾਰ ਮਾਤਾ ਜੀ ਦੀ ਦਵਾਈ..ਮਕਾਨ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ..ਦੋ ਧੀਆਂ ਦੀ ਫੀਸ..ਉੱਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਚੋ ਰਿਹਾ ਲੈਂਟਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਿੰਨੇ ਕੁਝ ਦਾ ਚੇਤਾ ਆਉਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਇੱਕਦਮ ਬਾਹਰ ਗਲੀ ਵੱਲ ਨੂੰ ਨਿੱਕਲ ਤੁਰੀ.. ਪਰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਗਦੇ ਤੇਜ ਵਹਾਅ ਨੇ ਪੇਸ਼ ਨਾ ਜਾਣ ਦਿੱਤੀ..ਤੇ ਉਹ ਰੋਣਹਾਕੀ ਜਿਹੀ ਹੋ “ਰੱਬ” ਨੂੰ ਕੋਸਦੀ ਹੋਈ ਵਾਪਿਸ ਘਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਈ। ਮੰਜੇ ਤੇ ਨਿਢਾਲ ਪਈ ਨੂੰ ਅਜੇ ਮਸੀਂ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੋਣਾ ਕੇ ਬੂਹੇ ਤੇ ਦਸਤਕ ਹੋਈ.. “ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਇਸ ਵੇਲੇ”? ਅਜੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੋਚ ਹੀ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਨਿੱਕੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਭੱਜ ਕੇ ਜਾ ਕੁੰਡਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਙਮਣੇ ਬੀਬੀ ਜੀ ਖਲੋਤੀ ਸੀ..ਨਾਲ ਲਿਆਂਦੇ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਖਾਣ ਪੀਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿੰਨੇ ਸਾਰੇ ਨਿੱਕ-ਸੁੱਕ ਦੇ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਟੋਕਰੀ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਆਖਣ ਲੱਗੀ ਕਿ… “ਗੋਡੇ-ਗੋਡੇ ਪਾਣੀ ਕਾਰਨ ਪਾਰਟੀ ਕੈਂਸਲ ਕਰਨੀ ਪਈ ਤੇ ਮੁੜ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕਿਉਂ ਨਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਕਿੰਨਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਇਸਦੀ ਅੱਜ ਦੇ ਔਖੇ ਦਿਨ ਸਖਤ ਲੋੜ ਹੈ..” ਏਨੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਉਸਦਾ ਸੰਘ ਖੁਸ਼ਕ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜੁਬਾਨ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਅੱਖਰ ਅੰਦਰ ਹੀ ਕਿਤੇ ਦੱਬ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ..ਹਾਫ਼ਲ਼ੀ ਗਈ ਕੋਲੋਂ ਘਰੇ ਆਏ ਪ੍ਰਾਹੁਣੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵੀ ਨਾ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। ਅਗਲੇ ਹੀ ਪਲ ਉਚੇ ਟਾਇਰਾਂ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਸਾਰੀ ਜੀਪ ਗਲੀ ਵਿਚ ਖਲੋਤੇ ਗੋਡੇ-ਗੋਡੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਹਿੱਕ ਨੂੰ ਚੀਰਦੀ ਹੋਈ ਦੂਰ ਜਾ ਚੁਕੀ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਹੁਣੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਆਪਣੇ ਬਾਰ ਤੇ ਆਏ ਇੱਕ ਉਸ ਰੱਬ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਹੜਾ ਉਸਦੇ ਟੱਬਰ ਦੀਆਂ ਹਫ਼ਤੇ Continue Reading…

Write Your Story Here

Like us!